μια ιστορία

 Ο Σ. ήρθε από το Πακιστάν για να βρεί μια καλύτερη ζωή. Δουλεύει σε
μηχανουργείο. Είναι καλός τεχνίτης. Ξέρει
ηλεκτροσυγκόλληση, οξυγονοκόλληση, στράντζα, σχεδόν όλες τις δουλειές του
μηχανουργείου.
            Φοιτά στο Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά γιατί θέλει να
μάθει καλά την ελληνική γλώσσα. «Αγαπώ αυτή τη χώρα και τους ανθρώπους της
και παρά τις δυσκολίες θέλω να μείνω εδώ» λέει.

Από το μιτάτο στην πολυκατοικία

 Posted by Candia Alternativ@ on Δεκεμβρίου 23rd, 2011
Τους επόμενους μήνες το άνοιγμα μιας περιόδου κοινωνικής αναταραχής και γενίκευσης της σύγκρουσης με τους «από πάνω» αποτελεί πρώτα απ’ όλα μια διαδικασία αυτοκάθαρσης από το άγος των τελευταίων δεκαετιών, συνειδητοποίησης της ευθύνης, ωρίμανσης των μεγάλων αποφάσεων.
Από το μιτάτο* στην πολυκατοικία
«…Τώρα κάνεις μαύρη πλάκα κι όλο τρως απ’ την κουτάλα,
τώρα μάγγωσε η φάκα και σε κλείσανε στη γυάλα.»
(Δήμος Μούτσης-Σωτηρία Μπέλου « η νταλίκα»)
Αυτοί που δημιούργησαν την κρίση κι αφού πρώτα αμνήστευσαν τους εαυτούς τους βγάζουν τώρα δεκάρικους «δια την σωτηρίαν της πατρίδος». Και ποιοι να τους ακροαστούν; Η κοινωνία που διαδηλώνει φωνάζοντας «να καεί το μπουρδέλο η βουλή» όταν αυτή η ίδια σταβλιζόταν για όλη τη μεταπολίτευση στα κομματικά παραμάγαζα;

ΜΑΣ ΦΟΡΕΣΑΝ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 2011, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟΥ 1967

Εμείς που μας χτύπησαν βίαια και μας βάλαν χειροπέδες στη διαμαρτυρία που είχε γίνει στην παρέλαση της 25^ης μαρτίου, γράψαμε το παρακάτω κείμενο:

«Στην προσπάθεια τους να ανοίξουν ένα πανό εμφανίστηκαν αστυνομικοί που τους εμπόδισαν. Ο κόσμος, τότε, άρχισε να διαμαρτύρεται. Ακολούθησε συμπλοκή, μικρής διάρκειας, κατά την οποία χτυπήθηκαν πολλοί.»

περί παρορμήσεων.....

Περί παρορμήσεων…..
Οι παρορμήσεις πέραν του καθορισμού των προσωπικών μας σχέσεων
μπορεί να γίνουν κινητήρια δύναμη για κοινωνικές αλλαγές και να επιδράσουν
σε ακραίες αριστουργηματικές μορφές στην έκφραση της Τέχνης.
Οι βασικές λοιπόν παρορμήσεις του ανθρώπου, η ερωτική και

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Ένας αγώνας δικαιώθηκε τις 9 του μήνα Μάρτη. Όμορφα ήταν. Αυτό που ονομάζουμε ομορφιά, ήταν αυτό που ζήσαμε εκεί μέσα. Η αγωνία, η ανησυχία, η έννοια για τον άλλο, ο καφές, το τσάι μέλι, το ξενύχτι, το τρέξιμο, η απλυσιά, τα μπερδεμένα μαλλιά, το τρυφερό βλέμμα των παιδιών,

ΘΕΜΑ: Απεργίες πείνας: τα διλήμματα γιατρών, απεργών, Δικαιοσύνης

Τα διλήμματα γιατρών, απεργών, Δικαιοσύνης (28/04/2007)
Η απεργία πείνας είναι μια σκληρή δοκιμασία. Κατ' αρχήν για την υγεία και τη ζωή του κρατούμενου. Είναι όμως και δοκιμασία για την ίδια τη λειτουργία της δικαιοσύνης, αφού άνθρωποι εξαναγκάζονται να θέσουν σε κίνδυνο δύο από τα πολυτιμότερα αγαθά του ανθρώπου διεκδικώντας συνήθως ελευθερία και δικαιοσύνη.

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΙΤΑ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ Ο ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΟΔΕΥΕΙ ...Τ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΟΥ

Μας ήθελαν καπνιστές για να κερδίζουν οι βιομηχανίες τσιγάρων. Μας ήθελαν φαγάδες για να καταναναλώνουμε, ότι κατασκεύαζαν. Τώρα οι ασφαλιστικές εταιρείες ανακάλυψαν ότι καπνιστές και στρουμπουλοί τους κοστίζουμε περισσότερο, δεν συμφέρουμε. Μη φανταστείτε ότι ενδιαφέρονται για την υγεία μας. Πρέπει να μπούμε σε δίαιτα για να αποδίδουμε περισσότερο κέρδος στον εργοδότη. Ανασκουμπωθείτε. Πως θα ζήσουν και  οι ασφαλιστικές;

ο κύκλος με το συρματόπλεγμα

Yπάρχουν δυο νεκροταφεία. Στις δυο μεριές του ποταμού υπάρχουν δυο νεκροταφεία. Όχι όπως τα ξέρουμε. Tο κανονικό τους όνομα θα ήταν μαζικοί τάφοι - αλλά δεν επιτρέπουν τέτοιον ονοματισμό οι καλοί τρόποι. Σίγουρα είναι διαφορετικά. Oι περισσότεροι που θάβονται εδώ είναι χωρίς όνομα.

ΜΗΝΥΜΑ

Άλλοι λένε για λαούς
άλλοι για πατρίδες
και τους έχουν σαν θεούς
οι εφημερίδες.
Όμως έφτασε η στιγμή
όλα να λυθούνε
κι αν δε δείξουμε πυγμή
θα μας καταπιούνε.                                         
Ν. Γκάτσος

Το γράμμα της γειτονιάς μας

Θά ήθελα κάτι να πούμε στον καινούριο το χρόνο. Αλλά δεν μ΄αφήνει κι αμηχανία. Σε ποιόν να μιλήσεις δηλαδή. Στον εαυτό σου, στην μάνα σου, στον σύντροφο σου, στον αδελφό σου, στον πρωθυπουργό σου; Σε ποιόν θάθελε κάποιος να μιλήσει και δεν μπορεί; Αυτός είναι το 2011. Και τι να του πείς; Χαίρομαι που έστειλες την κρίση για να ξαναδούμε ο ένας τον άλλο; Χαίρομαι που εκπλήσσομαι ξανά. Μετά από τόσο καιρό. Πόσο απάνθρωπος μπορεί να γίνει ο άνθρωπος απέναντι στο είδος του. Ποιό άλλο ζώον το κάνει αυτό; Τι το προκαλεί αυτό; Το υπεραναπτυγμένο ένστικτο της επιβίωσης; Δύσκολο. Η απομόνωση; Μπορεί. Σε φτάνει σε σημείο μνησικακίας. Τι καλλιέργησε την απομόνωση άραγε; Η τηλεόραση, η κατάργηση του 8ώρου στον ιδιωτικό τομέα από πολλών ετών, άτυπα και εκβιαστικά, το πέρασμα προτύπων επιλεγμένων από πριν, η στοχοθέτηση ως σχέδιο ζωής που εμφανίστηκε με την μεταπολίτευση του Ανδρέα σε αντιστοιχία με το αμερικάνικο όνειρο; Έφτασε να μη σ΄ενδιαφέρει καν ποιός περνά δίπλα σου, αν φέτος θα βρέξει, αν η γειτόνισα έσπασε το πόδι, αρκεί να προλάβεις το σίριαλ. Δυσκολεύομαι να βρω το αυτί του 2011. Έτσι τ΄ακούσατε εσείς.

Όσοι ζωντανοί

Αργοπεθαίνει αυτός που δεν ρισκάρει την βεβαιότητα για την αβεβαιότητα, που κρύβει το κυνήγι των ονείρων του.
Αργοπεθαίνει εκείνος που γίνεται σκλάβος της συνήθειας.
Εκείνος που επαναλαμβάνει το ίδιο ταξίδι κάθε μέρα
Εκείνος που δεν αλλάζει το βήμα του που δεν ρισκάρει και δεν αλλάζει τα χρώματα των ρούχων του

Στάλθηκε από τον Μανώλη που έστειλε το ξεπατωμένο καλάθι στον πρωθυπουργό

Ζούκερμπεργκ: Νέος, φιλάνθρωπος και σκεπτόμενος...

Και ο Ζούκερμπεργκ στο "The giving Project"
 Την αρχή έκαναν οι δισεκατομμυριούχοι Γουώρεν Μπάφετ και Μπίλ Γκέιτς και μέχρι σήμερα έχουν ακολουθήσει 16 από τους πιο πλούσιους ανθρώπους των ΗΠΑ. Ο επενδυτής Καρλ Ικαν κι ένας εκ των συν-ιδρυτών της AOL Στηβ Κέις δήλωσαν ότι θα συμμετέχουν και αυτοί στο φιλανθρωπικό πρόγραμμα «Τhe Giving Pledge project».

Φυσικό Κρήτης: Ορκίζομαι να μη σέβομαι όσους δεν το αξίζουν...

Οι δύο φοιτητές του Φυσικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης, Διονύσης Ξυδιάς και ο Γιάννης Πάσχος, που αποκλείστηκαν από μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του ίδιου τμήματος, όπως καταγγέλθηκε, λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων, μιλούν στο tvxs.gr για το θέμα, κάνοντας λόγο για κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους των καθηγητών τους. Πριν από λίγες ημέρες, οι δύο φοιτητές ορκίστηκαν για το πτυχίο τους. Τον... παραλλαγμένο όρκο απήγγειλε ο ένας εκ των 2, αφήνοντας άφωνους καθηγητές και κοινό. Παρά τον αποκλεισμό του από το μεταπτυχιακό και παρότι είχε την υψηλότερη βαθμολογία στο τμήμα του, ο φοιτητής αποφάσισε να εκφωνήσει τον όρκο, τονίζοντας όμως στην αρχή του πως «πολλοί από τους καθηγητές μας δεν είναι «πεφιλημένοι», ούτε και ζητάμε την «ευλογία» τους».
Την ίδια ώρα συνάδελφοί του μοίραζαν

προεκτείνοντας μια ψυχιατρική προσέγγιση της Ν.Β.

Η ψυχιατρική προσέγγιση και εκτίμηση της προοπτικής της μαζικότητας της σημερινής θλίψης. Αν αναχθεί σε ατομικό επίπεδο, η έξοδος από την κατάθλιψη συνοδεύεται ή από μειωμένη λειτουργικότητα ή από θυμό και εξέγερση.
Με βάση το κοινωνικό profil του υποκειμένου, τις εμπειρίες και το οικογενειακό αναμνηστικό, το αναμενόμενο δεν φαίνεται να είναι το πρώτο. Θα είναι μια εξέγερση με διαδρομή ήδη γνώριμη; Τίποτα δεν είναι αναγνωρίσιμο πιά. Ίσως και η εξέγερση να μην έχει κανένα από τα γνωστά της χαρακτηριστικά. Ίσως, να είναι απλά η επανατοποθέτηση των αξιών. Ίσως να ανακαλύψουμε νέες αξίες; Πως μεταφράζεται το ''άνω θρώσκω''; Πολύ προκλητικές οι ημέρες που φθάνουν. Άρχισε να μ΄ αρέσει η μεταφυσική ( με την καλή! έννοια ).