καλημέρα και θα σε περιμένω στο Ρέθυμνο Λίνα Blue.

η Λίνα μας, που σας έλεγα, ότι έχει βάλει στόχο να μας μαγέψει με τα τραγούδια της, έστειλε δυο πολύ όμορφα τραγούδια, αλλά η άσχετη, εγώ, δεν ξέρω πως να τα περάσω εδώ.
Στο τζάκι τη βγάλαμε χθες. Όχι λόγω θερμοκρασίας, αλλά το ζητούσε το χειμωνιάτικο σκηνικό. Έτσι κι αλλιώς ήταν πολύ ζεστά από τις ανοιχτές αγκαλιές που μαζεύτηκαν για να γνωριστούν, το ρακόμελο του Μύρωνα και του Γιάννη, την πρασόπιττα της Δήμητρας, την κιθάρα της Μαριάννας  και κυρίως απ΄την καρδιά του Ανδρέα που άνοιξε ένα καταφύγιο του χθες για να αγγίξουμε το σήμερα με συντροφιά.

λίγο πρίν χαθούμε

ναι, ανταμώσαμε χωρίς χαιρετισμό
κι αφήσαμε να ξεχαστεί η οργή της λησμοσύνης
κουράσαμε το δρόμο μας με τις αλλότριες σπατάλες του πεζοδρομίου
αφηγηθήκαμε παραμύθια γειτονικά
εξουθενώσαμε τους φλοιούς μας σε απρόσφορα δώρα
κι ύστερα εξαντλημένοι

ξανακοιταχτήκαμε απ΄αρχή